Subject: bloot dorp From: "Cisca en Theo seesing" Date: Thu, 28 Jul 2005 23:50:41 +0200 Newsgroups: nl.naturisme Las dit bericht in de gelderlander theo Bloot dorp met een corrupte burgemeester Door onze correspondent HENK VAN DEN BOOM EL FONOLL - “Hij is een pure maffioso.” De felheid waarmee Emilio Vives de beschuldiging uitspuwt, is eigenlijk in strijd met de denkbeelden van de naturist. Over een bloot dorp en een burgemeester die een slaatje uit de naaktloperij zou willen slaan. Diep verscholen in de Spaanse bossen, tussen Barcelona en Lerida, ligt El Fonoll. Aan het begin van de ‘carretera’, een vijf kilometer lange onverharde weg, verwijst een kleurrijk bord naar het dorp. Want het ís weer een dorp. Tien jaar nadat Emilio Vives (52) het voor een prikje kocht. ”Het was meer een grap. Ik hoorde van een vriend dat het te koop was en ik ben tenslotte ondernemer. Ik kocht het als jachtterrein omdat er ruim 150 ha bos omheen ligt.” Maar het liep heel anders. “Ergens binnenin begon het te kriebelen”, vertelt Vives op een bankje op het zorgvuldig gerestaureerde dorpsplein. Hij gaat alleen gekleed in een paar sandalen. Hij vertelt hoe gaandeweg het idee ontstond om van El Fonoll een naturistendorp te maken. “Ik wist dat er behoefte aan was.” Nu komen elk weekend zo’n tweehonderd naturisten uit Barcelona en andere streken van Spanje naar het dorp. Ze moeten zich houden aan de door Emilio opgestelde dorpsregels. Die zijn simpel: respect voor de natuur en de mens met wie je samenleeft. Emilio: “Naakt gaan is daarbij noodzakelijk. Het bevrijdt niet alleen je lichaam, ook de geest komt los van alle doordeweekse ballast.” De restauratie van het dorp is inmiddels bijna klaar. De kerk en de huizen zijn in hun oude staat hersteld en ingedeeld in 27 appartementen en 7 kamers. Daarnaast is er een gemeenschapsruimte, eetzaal, expositieruimte en een winkel. Beneden in het dorp is de boerderij met paarden, ezels en klein vee. Daar is ook de groententuin en het zwembad. Iedereen mag komen, zegt Vives, ook gewone dagjesmensen. Die betalen vier euro, hun partners en kinderen een euro. “Ik wil er niet op verliezen, maar ik hoef ook geen winst te maken.” Emilio zelf is de hele week in het dorp te vinden, hoewel hij in Barcelona ook nog een drukkerij heeft. “Daar houdt mijn vrouw een oogje op. In het weekend komt zij ook meestal naar El Fonoll, net als zijn vijf volwassen kinderen met aanhang. Emilio’s plannen gaan nog veel verder. Hij wil een hotel bouwen in landelijke stijl met 85 hotelkamers. Maar dan moet eerst de vrede worden getekend met burgemeester Ramon Aloy. Het naturistendorp valt onder Pasanant, een gemeente van tweehonderd inwoners. Aanvankelijk stond de eerste burger te juichen bij de plannen van Emilio, maar dat is later veranderd. De vergunningen kwamen maar niet af. Vives wachtte niet en begon met de verbouwing. “Een beetje bureaucratie hoort nu eenmaal bij het theater van dit leven, dacht ik.” Maar toen de burgemeester de bouw liet stilleggen en beslag legde op materialen en gereedschap, begreep Vives dat het theaterstuk een tragedie dreigde te worden. Helemaal toen de gemeente Pasanant hem aanklaagde wegens ‘insubordinatie’, waarvoor hij twaalf maanden kan krijgen. Waarom? Vives heeft maar één verklaring: “Die man is slecht. Hij vroeg me zestigduizend euro en dan zou alles in orde komen. Toen ik hem de rug toekeerde zakte hij naar 30.000. Het is een pure maffioso.” Hoewel de vlag aan de voorgevel van het gemeentehuis van Passanant wappert, is de burgervader er zelf niet. “Hij is er bijna nooit”, zegt een oma die op het plein toezicht houdt op haar kleinkind. Volgens de verklaringen van de gemeentesecretaris voldoet het naturistendorp niet aan de geldende normen voor ruimtelijke ordening. Emilio bouwt op landbouwgrond. Zelf ontkent hij dit. “Ik bouw alleen maar op de oude funderingen van het dorp.” Ondanks talrijke decreten die de gemeente heeft uitgevaardigd om de bouw stop te leggen en het inschakelen van justitie gaat Vives onverstoorbaar door. ”Een dorp dat volledig in de puin lag hebben wij weer leefbaar gemaakt. Dat mag je toch niet tegenhouden met kinderachtige regeltjes?” Als Emilio even later tussen zijn ezels en paarden loopt, is hij de burgemeester al weer vergeten. Op het kleine campingveldje wijst hij naar de caravan van Henk Kooij, een 61-jarige Nederlander die een groot deel van het jaar in El Fonoll woont. ”In de zomermaanden is hij altijd in Nederland”, aldus Emilio.